காதல் என்பது இரண்டு மனிதர்களின் தனிப்பட்ட உணர்வு மட்டுமல்ல; சில நேரங்களில் அந்தக் காதலுக்காக அவர்கள் எடுக்கும் முடிவுகள் குடும்பங்களின் வாழ்க்கையையே மாற்றிவிடுகின்றன. அதிலும் காதலின் மீது சாதி, குடும்ப கவுரவம் போன்ற சமூகக் கட்டுப்பாடுகள் திணிக்கப்படும்போது உருவாகும் வலி இன்னும் ஆழமானது. இந்தப் பின்னணியில் காதல், குடும்ப உறவு, குற்ற உணர்வு, சமூகப் பிரச்சனை ஆகியவற்றை ஒன்றோடொன்று இணைத்து உருவாகியிருக்கிறது இயக்குநர் சரஜ் சீலனின் ‘பாரிஸ் கஃபே’. குரு சோமசுந்தரம், அனுமோல், அர்ச்சனா, விஜய் விஷ்வா உள்ளிட்டோர் நடித்திருக்கும் இப்படம், ஒரு குடும்பத்தின் விரிசலுக்குப் பின்னால் இருக்கும் காரணத்தைத் தேடும் பயணத்தின் வழியாக தீவிரமான சமூகக் கேள்வியையும் முன்வைக்கிறது.
அரசு மருத்துவராக இருக்கும் குரு சோமசுந்தரமும், கட்டிடக்கலை நிபுணரும் சமூகப் பணியில் ஈடுபடுபவருமான அனுமோலும் திருமணமாகி மகிழ்ச்சியாக வாழும் தம்பதி. இவர்களது மகள் அர்ச்சனா வெளிநாட்டில் இருக்கிறார். ஒரு நாள் பாரிஸில் நடைபெறும் மருத்துவ கருத்தரங்கிற்காகச் செல்லும் குரு சோமசுந்தரம், அங்குள்ள ஒரு கஃபேவில் சென்னையைச் சேர்ந்த இளம் காதல் ஜோடியின் புகைப்படத்தைப் பார்க்கிறார். அந்தப் புகைப்படம் அவருக்குள் ஏற்படுத்தும் அதிர்ச்சியும், அந்த ஜோடியின் பின்னணியை அறிந்த பிறகு அவர் எதிர்கொள்ளும் மனக்குழப்பமும் சென்னைக்கு திரும்பிய பிறகும் அவரை விடுவதில்லை. அவர் மனைவியிடம் உண்மையைச் சொல்ல, அந்த விஷயம் அனுமோலின் மனதில் மிகப்பெரிய அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறது. அதன் விளைவாக கணவன்–மனைவிக்குள் பிரிவு ஏற்படுகிறது. இதற்கிடையே பெற்றோரின் பிரச்சனையை அறிந்த அர்ச்சனா, தனது காதலன் விஜய் விஷ்வாவுடன் இந்தியா வந்து, இருவரையும் மீண்டும் இணைக்க முயற்சிக்கிறார். ஆனால் அந்த முயற்சி அவளது குடும்பப் பிரச்சனையைத் தீர்ப்பதற்குப் பதிலாக, இன்னும் ஆழமான ஒரு உண்மையை நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறது.
குரு சோமசுந்தரமாக குரு சோமசுந்தரம் படத்தின் மிகப்பெரிய பலங்களில் ஒருவராக இருக்கிறார். குடும்பத்தின் மீதான அக்கறைக்கும், தான் எதிர்கொள்ளும் ஒரு பெரிய நெறிமுறைச் சிக்கலுக்கும் நடுவில் சிக்கிக்கொள்ளும் மனிதராக அவர் காட்டும் தயக்கம், பயம், குற்ற உணர்வு ஆகியவை கதாபாத்திரத்தை நம்பும்படியாக மாற்றுகின்றன. அதேபோல் அனுமோலின் கதாபாத்திரம் வெறுமனே கதாநாயகனின் மனைவி என்ற எல்லைக்குள் நின்றுவிடாமல், அநீதிக்கு எதிராக கேள்வி எழுப்பும் வலுவான பெண்ணாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. கணவன் மீது கோபம், நடந்த விஷயத்தால் ஏற்படும் மனவேதனை, பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கான நியாய உணர்வு என பல உணர்வுகளை அனுமோல் தனது நடிப்பில் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். அர்ச்சனாவாக வரும் நடிகையும், விஜய் விஷ்வாவும் இளம் தலைமுறையின் காதல் மற்றும் குடும்பத்தைப் பற்றிய பார்வையை கதைக்குள் கொண்டு வருகிறார்கள். சாய் விக்கி, நயனா சாய் உள்ளிட்டோரின் கதையும் படத்தின் உணர்வுப்பூர்வமான அடுக்குக்கு துணையாகிறது.
இந்தப் படத்தின் முக்கியமான விஷயம், ஆணவப் படுகொலை என்ற தீவிரமான சமூகப் பிரச்சனையை வெறும் பிரச்சாரமாக அணுகாமல், மனிதர்களின் உறவுகளுக்குள் அதை கொண்டு வர முயன்றிருப்பது. ஒரு இளம் காதல் ஜோடிக்கு என்ன நடந்தது என்ற கேள்வி படத்தின் மர்மத்தை நகர்த்தினாலும், அதன் பின்னால் இருக்கும் சமூக மனநிலைதான் படத்தின் உண்மையான மையமாகிறது. ஒரு குடும்பம் தன்னுடைய நம்பிக்கைகளுக்காக எடுக்கும் முடிவு இன்னொரு குடும்பத்தின் வாழ்க்கையை எப்படிச் சிதைக்கிறது என்பதை படம் கேள்வியாக்குகிறது. அதே சமயம், குரு சோமசுந்தரம்–அனுமோல் தம்பதியின் உறவு, மகள் அர்ச்சனாவின் முயற்சி, இளம் காதல் ஜோடியின் கதை என பல அடுக்குகளை ஒன்றாக இணைத்திருப்பது படத்தின் சிறப்பு. குடும்ப உணர்வுகளுடன் ஒரு விசாரணைத் தன்மையையும் இணைத்திருப்பதால், படம் முழுக்க ஒரே பாணியில் பயணிக்காமல் வெவ்வேறு உணர்வுகளைக் கடந்து செல்கிறது.
திரைக்கதையின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சம், முழு உண்மையையும் ஆரம்பத்திலேயே சொல்லாமல், குடும்பப் பிரச்சனையின் பின்னால் இருக்கும் காரணத்தை படிப்படியாக வெளிப்படுத்துவது. ஆரம்பத்தில் ஒரு கணவன்–மனைவி பிரச்சனை போலத் தோன்றும் விஷயம், பின்னர் ஒரு இளம் காதல் ஜோடியின் மரணத்தோடு தொடர்புடையதாக மாறுகிறது. இதன் மூலம் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைக்கும் சமூகப் பிரச்சனைக்கும் இடையே ஒரு தொடர்பை உருவாக்கியிருக்கிறார் இயக்குநர். ஆனால் இந்த பல அடுக்குகளே சில இடங்களில் திரைக்கதையின் வேகத்தையும் பாதிக்கின்றன. குடும்ப உணர்வு அதிகமாக இருக்கும் பகுதிகளுக்கும், மர்மத்தை நகர்த்தும் பகுதிகளுக்கும் இடையே வேகம் ஒரே மாதிரியாக இல்லாத தருணங்கள் உள்ளன. சில காட்சிகள் இன்னும் இறுக்கமாக அமைக்கப்பட்டிருந்தால், கதையின் தாக்கம் மேலும் கூடியிருக்கும்.
சதீஷ் ஜி-யின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் உலகத்தை உருவாக்குவதில் முக்கிய பங்காற்றுகிறது. சென்னை, பாரிஸ் மற்றும் வெளிநாட்டு பின்னணிகளை கதையின் தேவைக்கு ஏற்ப காட்சிப்படுத்தியிருப்பது படத்திற்கு ஒரு அழகியல் தன்மையை கொடுக்கிறது. குறிப்பாக கதையின் உணர்வுக்கும் இடத்திற்கும் இடையே தொடர்பு உருவாக்கும் வகையில் காட்சிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. வெளிநாட்டு காட்சிகளின் அளவை பெரிதாக காட்டுவதற்குப் பதிலாக, கதாபாத்திரங்களின் பயணத்திற்கு அவை பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பது பொருத்தமாக இருக்கிறது. கே-வின் இசை காதல் மற்றும் உணர்வுப்பூர்வமான தருணங்களுக்கு துணை நிற்பதோடு, மர்மம் சார்ந்த பகுதிகளிலும் பதற்றத்தை உருவாக்குகிறது. வி.ஜே. சாபு ஜோசப்பின் படத்தொகுப்பு குடும்ப நாடகத்துக்கும் விசாரணைத் தன்மைக்கும் இடையே கதையை நகர்த்துவதில் முக்கிய பங்களிப்பு செய்திருக்கிறது.
இயக்குநர் சரஜ் சீலனின் முயற்சியில் முக்கியமாக கவனிக்க வேண்டியது, கனமான சமூகப் பிரச்சனையை கதாபாத்திரங்களின் வாழ்க்கையின் வழியாக பேசுவது. ஆணவப் படுகொலை குறித்து நேரடியாக கருத்துகளைத் திணிப்பதைவிட, ஒரு குடும்பம் அந்த உண்மையை எதிர்கொள்ளும்போது உருவாகும் கோபம், குற்ற உணர்வு, உறவு முறிவு ஆகியவற்றின் வழியாக பிரச்சனையை பார்வையாளர்களிடம் கொண்டு செல்ல முயன்றிருக்கிறார். அதனால் படம் வெறும் சமூகப் பிரச்சனையைப் பற்றிய திரைப்படமாக இல்லாமல், குடும்பத்திற்குள் நடக்கும் உணர்வுப்பூர்வமான நாடகமாகவும் செயல்படுகிறது.
ஆனால், சமூகக் கருத்து வலுவாக இருப்பதால் மட்டுமே ஒரு திரைப்படம் முழுமையானதாகிவிடாது. ‘பாரிஸ் கஃபே’யிலும் சில இடங்களில் உணர்வை அதிகமாக வலியுறுத்தும் காட்சிகளும், கதையை அடுத்த கட்டத்துக்கு கொண்டு செல்ல சிறிது நேரம் எடுத்துக்கொள்ளும் பகுதிகளும் இருக்கின்றன. சில துணைக் கதாபாத்திரங்களுக்கு இன்னும் ஆழம் கொடுத்திருக்கலாம். குறிப்பாக இளம் காதல் ஜோடியின் கதையை இன்னும் அழுத்தமாக நிறுவியிருந்தால், பின்னர் அவர்களைச் சுற்றி உருவாகும் உணர்வுகளின் தாக்கம் அதிகமாக இருந்திருக்கும். இருந்தாலும், படம் எடுத்துக்கொண்டிருக்கும் கருவின் தீவிரத்தையும் குடும்ப உணர்வையும் சமநிலைப்படுத்த இயக்குநர் மேற்கொண்டிருக்கும் முயற்சி பாராட்டத்தக்கது.
மொத்தத்தில், ‘பாரிஸ் கஃபே’ ஒரு குடும்பத்தின் உறவு முறிவுக்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் சமூக வலியை வெளிக்கொண்டு வரும் திரைப்படம். குரு சோமசுந்தரத்தின் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட நடிப்பு, அனுமோலின் உணர்வுப்பூர்வமான கதாபாத்திரம், இளம் நடிகர்களின் பங்களிப்பு, அழகான ஒளிப்பதிவு, பொருத்தமான இசை ஆகியவை படத்தின் பலம். திரைக்கதையின் சில இடங்களில் வேகம் குறைவதும், சில உணர்வுகள் இன்னும் ஆழமாக கையாளப்பட்டிருக்கலாம் என்பதும் குறைகளாகத் தெரிகின்றன. இருந்தாலும், காதல், குடும்பம், சமூக அநீதி ஆகிய மூன்றையும் ஒன்றாக இணைத்து, பார்வையாளர்களை வெறும் பொழுதுபோக்குடன் அனுப்பாமல் ஒரு சமூகக் கேள்வியோடும் வெளியே அனுப்ப முயன்றிருக்கும் திரைப்படமாக ‘பாரிஸ் கஃபே’ கவனிக்கத்தக்க படமாக அமைகிறது.
மதிப்பீடு: ⭐⭐⭐½ / 5