ஒரு குற்றம் நடந்துவிட்டால், அதற்கான உண்மையான குற்றவாளியை கண்டுபிடிப்பதற்கு முன்பே சந்தேகத்தின் அடிப்படையில் சிலரை குற்றவாளிகளாக சித்தரிப்பது எவ்வளவு ஆபத்தானது? குறிப்பாக ஒரு பரபரப்பான குற்றச்செயல் ஊடகங்களிலும் சமூகத்திலும் பேசுபொருளாக மாறும்போது, உண்மையைவிட உருவாக்கப்படும் பிம்பம் வேகமாகப் பரவிவிடும். இந்த மையக்கருத்தை சுற்றி கிரைம், மர்மம், நகைச்சுவை மற்றும் இளைஞர்களின் வாழ்க்கை என பல அம்சங்களை இணைத்து உருவாகியிருக்கிறது இயக்குநர் தம்பிதுரையின் ‘கோல்ட் கால்’. பெங்களூருவை பின்னணியாகக் கொண்ட இப்படத்தில் சித்து மூலிமணி, சந்தோஷ், ஸ்ரீ வைஷ்ணவ், கிருஷ்ணா விஜய் உள்ளிட்டோர் முக்கிய கதாபாத்திரங்களில் நடித்துள்ளனர்.
பெங்களூருவில் உள்ள ஒரு நிறுவனத்தில் விற்பனைப் பணியில் சேரும் வெவ்வேறு மாநிலங்களைச் சேர்ந்த நான்கு இளைஞர்கள் நண்பர்களாகிறார்கள். வேலையின் அழுத்தம் இருந்தாலும், நான்கு பேரும் தங்களுக்குள் இருக்கும் நட்பின் மூலம் அதை சமாளித்து செல்கிறார்கள். நிறுவனத்தில் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு செயல்படவில்லை என்ற காரணத்தால் மேலதிகாரியின் அதிருப்திக்கும் ஆளாகிறார்கள். இதற்கிடையே தொழிலதிபர் ஒருவரின் மகன் கடத்தப்பட, அந்த வழக்கில் இந்த நான்கு இளைஞர்களின் பெயரும் சந்தேகத்தின் அடிப்படையில் முன்னிலைக்கு வருகிறது. திடீரென காவல்துறையால் தேடப்படும் நிலைக்கு தள்ளப்படும் அவர்கள், தங்கள் மீது விழுந்த குற்றச்சாட்டை எப்படி எதிர்கொள்கிறார்கள், உண்மையான குற்றவாளியை கண்டுபிடிக்கிறார்களா, கடத்தப்பட்ட சிறுவனை மீட்க முடிகிறதா என்பதுதான் படத்தின் பிரதான கதை.
கதையின் சுவாரஸ்யமான பகுதி, இந்த நான்கு கதாபாத்திரங்களையும் ஒரே மாதிரியான ஹீரோக்களாக உருவாக்காமல், வெவ்வேறு மாநிலங்களைச் சேர்ந்த இளைஞர்களாக வடிவமைத்திருப்பது. சித்து மூலிமணி, சந்தோஷ், ஸ்ரீ வைஷ்ணவ், கிருஷ்ணா விஜய் ஆகிய நால்வரும் தமிழுக்கு புதுமுகங்களாக இருந்தாலும், கதைக்கு தேவையான அளவு இயல்பான நடிப்பை வழங்கியிருக்கிறார்கள். குறிப்பாக நால்வருக்கும் இடையிலான நட்பு காட்சிகளும், எதிர்பாராத பிரச்சனையில் சிக்கிய பிறகு அவர்களுக்குள் உருவாகும் பதற்றமும் கதையின் உணர்வை எடுத்துச் செல்கின்றன. அமிதா ரங்கநாதா, நிஷா ஹெக்டே, மேலி லிட்டி, கீர்த்தனா புல்கி ஆகியோர் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களுக்கு பொருத்தமாக நடித்துள்ளனர். துணை கதாபாத்திரங்களும் கதையை முன்னெடுத்துச் செல்லும் வகையில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
‘கோல்ட் கால்’ என்ற தலைப்பும் கதையுடன் நேரடியாக தொடர்புடையது. விற்பனைத் துறையில் முன்பின் அறிமுகம் இல்லாதவர்களை தொலைபேசி மூலம் தொடர்புகொண்டு விற்பனை செய்வது தொடர்பான பணிச்சூழலை அடிப்படையாகக் கொண்டிருப்பதால், அந்தச் சொல்லே படத்தின் தலைப்பாக மாறுகிறது. இந்த தொழில் பின்னணியை வெறும் பெயருக்காக வைத்துவிடாமல், நாயகர்கள் தங்கள் வேலையில் கற்றுக்கொள்ளும் திறன்களை பின்னர் சந்திக்கும் பிரச்சனையை சமாளிக்க பயன்படுத்துவது திரைக்கதையில் சுவாரஸ்யமான இணைப்பை உருவாக்குகிறது. அதனால் கதை முழுக்க ஒரு வழக்கமான கடத்தல் விசாரணையாக இல்லாமல், அந்த நான்கு இளைஞர்களின் வாழ்க்கையையும் இணைத்துக்கொண்டு பயணிக்கிறது.
படத்தின் இன்னொரு சுவாரஸ்யமான அம்சம் கதை சொல்லும் முறை. சம்பவத்தை ஒரே நேர்கோட்டில் சொல்லாமல், கடந்த காலம் மற்றும் நிகழ்காலம் என வெவ்வேறு காலகட்டங்களுக்குள் கதை நகர்வதால், நடந்தது என்ன என்பதை பார்வையாளர்களும் கதாபாத்திரங்களோடு சேர்ந்து தேட வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது. ஒரே சம்பவத்தை வெவ்வேறு கோணங்களில் பார்க்கும் வாய்ப்பும் கிடைக்கிறது. இதன் மூலம் ஆரம்பத்தில் உண்மையாகத் தோன்றும் சில விஷயங்கள் பின்னர் வேறு அர்த்தத்தை பெறுகின்றன. குற்றச்சாட்டுக்கும் உண்மைக்கும் இடையிலான இடைவெளியை இந்த அணுகுமுறை நன்றாக வெளிப்படுத்துகிறது.
அதேபோல், படம் பேசும் ஊடகம் மற்றும் பொதுமக்களின் கருத்து உருவாக்கம் சார்ந்த விஷயமும் கவனிக்கத்தக்கது. ஒரு பரபரப்பான குற்றம் நடந்தவுடன், முழு உண்மையும் வெளிவருவதற்கு முன்பே ஒரு குறிப்பிட்ட கதை உருவாகிவிடுகிறது. அந்தக் கதையை மீண்டும் மீண்டும் கேட்கும் பொதுமக்களும் அதை உண்மையாக நம்பத் தொடங்குகிறார்கள். இந்தச் சூழலில் குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் தங்கள் தரப்பை நிரூபிக்க வேண்டிய கட்டாயத்துக்குள் தள்ளப்படுகிறார்கள். இந்தக் கருத்து படத்திற்கு வெறும் கிரைம் த்ரில்லர் என்ற அடையாளத்தைத் தாண்டி ஒரு சமூகப் பார்வையையும் கொடுக்கிறது.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக சரவணனின் ஒளிப்பதிவு படத்தின் கதைக்கு ஏற்ற வகையில் எளிமையாக பயணிக்கிறது. மிகப்பெரிய காட்சியமைப்பை நம்பாமல், கதாபாத்திரங்களின் பயணத்தையும் விசாரணையின் பதற்றத்தையும் முன்னிலைப்படுத்தும் வகையில் காட்சிகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. பிரணவ் கிரிதரனின் இசை படத்தின் கமர்ஷியல் தன்மையை அதிகரிக்கிறது. பாடல்கள் எளிதில் ரசிக்கக்கூடிய வகையில் அமைந்துள்ளன; பின்னணி இசையும் த்ரில்லர் காட்சிகளுக்கு தேவையான அழுத்தத்தை வழங்குகிறது. சுரேஷ் ஆறுமுகத்தின் படத்தொகுப்பு கடந்த காலம்–நிகழ்காலம் என கதை மாறிச் செல்லும் கட்டமைப்பை கையாளும் முக்கியமான பொறுப்பை ஏற்றிருக்கிறது.
இருப்பினும், படத்திற்கு சில குறைகளும் இருக்கின்றன. நான்கு கதாநாயகர்களின் வாழ்க்கை, கடத்தல் சம்பவம், போலீஸ் விசாரணை, ஊடகங்களின் பார்வை என பல விஷயங்களை ஒரே நேரத்தில் கையாள்வதால் சில இடங்களில் கதையின் பிரதான பாதை சற்று திசைமாறுவது போல தெரிகிறது. குறிப்பாக நான்கு கதாபாத்திரங்களுக்கும் சமமான முக்கியத்துவம் கொடுக்க முயன்றிருப்பதால், சிலருடைய கதாபாத்திர வளர்ச்சி இன்னும் வலுவாக இருந்திருக்கலாம். மேலும், த்ரில்லர் கதைக்கு தேவையான பதற்றம் எல்லா இடங்களிலும் ஒரே அளவில் நீடிப்பதில்லை. சில பகுதிகள் வேகமாக நகரும் நிலையில், சில காட்சிகளில் கதை சற்று மெதுவாகிறது.
அதேநேரம், குறைந்த பட்ஜெட்டில் உருவாக்கப்பட்ட திரைப்படம் என்ற வரம்புக்குள் ஒரு முழுமையான கமர்ஷியல் அனுபவத்தை உருவாக்க முயன்றிருப்பது இயக்குநர் தம்பிதுரையின் சாதனை. பெரிய நட்சத்திரங்களை சார்ந்திருக்காமல், புதிய முகங்களை மையமாக வைத்து ஒரு கடத்தல்–விசாரணை கதையை நகர்த்தியிருப்பது கவனிக்கத்தக்க முயற்சி. குறிப்பாக இளைஞர்களின் நட்பு, வேலை அழுத்தம், எதிர்பாராத குற்றச்சாட்டு, தப்பிக்க வேண்டிய சூழல் ஆகியவற்றை ஒன்றாக இணைத்திருப்பதால் படம் தனக்கான பாதையை உருவாக்குகிறது.
மொத்தத்தில், ‘கோல்ட் கால்’ ஒரு பெரிய அளவிலான கிரைம் த்ரில்லராக இல்லாவிட்டாலும், எளிமையான களத்தில் சுவாரஸ்யமான கதையை சொல்ல முயன்றிருக்கும் படம். நான்கு புதுமுகங்களின் நடிப்பு, நட்பை மையமாகக் கொண்ட கதைக்களம், கடந்த காலம்–நிகழ்காலம் என நகரும் திரைக்கதை, கடத்தல் சம்பவத்தின் பின்னணியில் பேசப்படும் ‘உண்மை vs பொதுமக்கள் நம்பும் கதை’ என்ற கருத்து ஆகியவை படத்தின் பலம். சில இடங்களில் திரைக்கதையின் வேகம் குறைவதும், அனைத்து கதாபாத்திரங்களையும் சமமாக கையாளும் முயற்சியில் ஏற்படும் தடுமாற்றங்களும் குறைகளாக இருந்தாலும், எளிமையான க்ரைம்–காமெடி கதையை விரும்பும் ரசிகர்களுக்கு ‘கோல்ட் கால்’ ஒரு முறை பார்க்கக்கூடிய சுவாரஸ்யமான முயற்சி.
மதிப்பீடு: ⭐⭐⭐ / 5