வயது, காதல், குடும்பம்… இந்த மூன்றையும் வைத்து ஒரு அழகான Feel-Good படத்தை கொடுக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார் இயக்குநர் வெங்கி அட்லூரி. அந்த முயற்சி எந்த அளவுக்கு வெற்றி பெற்றிருக்கிறது?

சூர்யா என்றாலே ரசிகர்களுக்கு ஆக்ஷன், மாஸ், பவர்ஃபுல் எமோஷன் என ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருக்கும். ஆனால் அந்த எதிர்பார்ப்பை முற்றிலும் ஓரமாக வைத்துவிட்டு, ஒரு சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கைக்குள் சென்று நடிக்க சூர்யா எடுத்திருக்கும் முயற்சிதான் விஸ்வநாதன் அண்ட் சன்ஸ்.

இது பெரிய ஹீரோவுக்கான பெரிய கதை இல்லை. மாறாக, வாழ்க்கையின் ஒரு கட்டத்தில் நிற்கும் ஒரு மனிதனின் மனநிலை, அவனுடைய குடும்பம், அவனுக்கு எதிர்பாராத விதமாக வரும் காதல், அந்தக் காதலைச் சுற்றி உருவாகும் குழப்பங்கள் ஆகியவற்றை மையமாக வைத்துச் செல்லும் குடும்பக் கதை.

கதை என்ன?

சஞ்சய் விஸ்வநாத் என்ற கதாபாத்திரத்தில் சூர்யா நடித்திருக்கிறார். வாழ்க்கையில் ஒரு நிலையை அடைந்துவிட்ட மனிதர். அவருக்கு பணம், அந்தஸ்து, குடும்பம் என பல விஷயங்கள் இருந்தாலும், தனிப்பட்ட வாழ்க்கையில் இருக்கும் ஒரு வெற்றிடம் அவரை தொடர்ந்து பாதிக்கிறது.

அந்த நேரத்தில் மமிதா பைஜு வரும் கதாபாத்திரம் அவரது வாழ்க்கையில் எதிர்பாராத மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

இங்கேதான் படம் சுவாரஸ்யமாகிறது.

காதல் என்பது வயதைப் பார்த்து வருவதில்லை என்ற ஒரு விஷயத்தை படம் பேசுகிறது. ஆனால் அதை வெறும் காதல் கதையாக மட்டும் சொல்லாமல், குடும்பம், சமூக பார்வை, தனிப்பட்ட முடிவு ஆகியவற்றோடு இணைத்து இயக்குநர் கையாண்டிருக்கிறார்.

இதற்கிடையில் சூர்யாவின் குடும்பப் பின்னணி தொடர்பான பிரச்சனைகளும் கதைக்குள் வருகின்றன. இதனால் இரண்டாம் பாதியில் காதல் கதையிலிருந்து குடும்ப நாடகமாக படம் வேறு திசைக்கு நகர்கிறது.

சூர்யா – இந்தப் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம்

சூர்யாவை இந்த மாதிரியான கதாபாத்திரத்தில் பார்ப்பது ஒரு வித்தியாசமான அனுபவம்.

இங்கே அவர் தேவையில்லாமல் ஹீரோயிசம் காட்டுவதில்லை. பஞ்ச் டயலாக் பேசுவதில்லை. ஆக்ஷன் காட்சிகளில் தன்னை நிரூபிக்க முயற்சி செய்வதில்லை.

அதற்கு பதிலாக, ஒரு குறிப்பிட்ட வயதை கடந்த மனிதனின் நிதானத்தையும், தயக்கத்தையும், குழப்பத்தையும் நடிப்பில் கொண்டு வருகிறார்.

குறிப்பாக மமிதாவுடன் இருக்கும் காட்சிகளில் சூர்யாவின் நடிப்பு இயல்பாக இருக்கிறது. ஒரு கட்டத்தில் காதலையும், இன்னொரு கட்டத்தில் குடும்பப் பொறுப்பையும் சமாளிக்க வேண்டிய மனிதனாக அவர் வெளிப்படுகிறார்.

சூர்யாவின் ரசிகர்கள் எதிர்பார்க்கும் வழக்கமான மாஸ் ஹீரோ இங்கே இல்லை.

அதுதான் இந்தப் படத்தில் சூர்யா எடுத்திருக்கும் ரிஸ்க்.

மமிதா பைஜு – படத்தின் சர்ப்ரைஸ்

மமிதா பைஜுவுக்கு இந்தப் படம் முக்கியமானதாக இருக்கிறது.

அவருடைய கதாபாத்திரம் வெறும் ஹீரோவின் காதலியாக வந்து போய்விடவில்லை. கதையின் உணர்ச்சிப் பகுதியை பல இடங்களில் அவர்தான் முன்னெடுத்துச் செல்கிறார்.

சூர்யாவுடன் இருக்கும் கெமிஸ்ட்ரி இயல்பாக இருக்கிறது. குறிப்பாக காதல் உருவாகும் விதத்தை படம் அவசரப்படுத்தாமல் எடுத்துச் செல்லும் பகுதிகளில் மமிதாவின் நடிப்பு கவனிக்க வைக்கிறது.

சில காட்சிகளில் சூர்யாவைவிட மமிதாதான் அதிகமாக மனதில் நிற்கிறார்.

ராதிகா சரத்குமார் – அழுத்தமான பங்களிப்பு

ராதிகா சரத்குமாரின் கதாபாத்திரம் படத்திற்கு ஒரு குடும்ப உணர்வைக் கொடுக்கிறது.

சூர்யா – மமிதா உறவை அவர் பார்க்கும் விதமும், குடும்பத்தின் சூழலோடு அதை இணைக்கும் விதமும் கதையின் முக்கியமான பகுதியாக இருக்கிறது.

சூர்யா மற்றும் ராதிகா இணைந்து வரும் காட்சிகளில் ஒரு பழக்கமான குடும்ப உறவின் உணர்வு கிடைக்கிறது.

மற்ற துணை நடிகர்களும் கதையின் தேவைக்கு ஏற்ப நன்றாக பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

முதல் பாதி எப்படி?

முதல் பாதிதான் படத்தின் மிகப்பெரிய பிளஸ்.

பெரிய திருப்பங்கள் இல்லாமல், கதாபாத்திரங்களை நமக்கு அறிமுகப்படுத்தி, அவர்களுக்கிடையிலான உறவை மெதுவாக கட்டமைக்கிறார் இயக்குநர்.

சூர்யா – மமிதா காட்சிகள், குடும்ப சூழல், நகைச்சுவை என படம் ஒரு மென்மையான Feel-Good mood-ல் செல்கிறது.

குறிப்பாக வயது வித்தியாசம் தொடர்பான விஷயத்தை மலினமான நகைச்சுவையாக மாற்றாமல், பெரும்பாலான இடங்களில் நாகரிகமாக கையாண்டிருப்பது பாராட்டுக்குரியது.

முதல் பாதியில் வரும் சில நகைச்சுவைக் காட்சிகள் நல்ல சிரிப்பை வரவழைக்கின்றன.

இரண்டாம் பாதி – கொஞ்சம் தடுமாற்றம்

இரண்டாம் பாதியில்தான் படத்தின் வேகம் சற்று குறைகிறது.

முதல் பாதியில் உருவாக்கப்பட்ட சூர்யா – மமிதா உறவு தொடர்ந்து முன்னேறும் என்று எதிர்பார்க்கும்போது, கதை குடும்பப் பிரச்சனைகளை நோக்கி அதிகமாக நகர்கிறது.

இந்தப் பகுதி கதைக்கு தேவையானதுதான் என்றாலும், சில காட்சிகள் சற்று நீளமாக இருப்பது போல் தெரிகிறது.

குறிப்பாக Ooty தொடர்பான பகுதிகளில் கதையின் வேகம் குறைவதை உணர முடிகிறது.

இன்னும் கொஞ்சம் கத்தரித்து, முக்கியமான கதாபாத்திரங்களின் உணர்ச்சிகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுத்திருந்தால் இரண்டாம் பாதி இன்னும் வலுவாக இருந்திருக்கும்.

திரைக்கதை

இயக்குநர் வெங்கி அட்லூரியின் மிகப்பெரிய பலம் கதாபாத்திரங்களை உருவாக்குவதில் இருக்கிறது.

இந்தப் படத்திலும் அதுதான் தெரிகிறது.

யார் நல்லவர், யார் கெட்டவர் என்று கருப்பு–வெள்ளையாக கதாபாத்திரங்களை பிரிக்காமல், ஒவ்வொருவருக்கும் அவர்களுடைய காரணங்களை கொடுக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார்.

கதையின் மையக்கருத்தான காதல் கூட, “இது சரியா, தவறா?” என்று ஒரே பதிலை சொல்லாமல், அதை பார்வையாளர்களின் சிந்தனைக்கே விட்டுவிடுகிறது.

ஆனால் திரைக்கதையில் சில இடங்களில் ஒரே விஷயத்தைச் சுற்றி படம் கொஞ்சம் அதிக நேரம் செலவிடுகிறது.

வெங்கி அட்லூரி என்ன சொல்ல வருகிறார்?

இயக்குநரின் முந்தைய படங்களில் இருந்த Feel-Good storytelling இங்கும் இருக்கிறது.

ஆனால் விஸ்வநாதன் அண்ட் சன்ஸ் முழுக்க முழுக்க ஒரு காதல் படமாகவோ அல்லது குடும்பப் படமாகவோ இல்லை.

“ஒரு மனிதனுக்கு வாழ்க்கையில் எல்லாமே கிடைத்துவிட்டாலும், அவனுடைய மனதுக்குத் தேவையான ஒன்று கிடைக்காமல் போகலாம்” என்ற எண்ணத்தை மையமாக வைத்து படம் நகர்கிறது.

பணம், குடும்பம், அந்தஸ்து இருந்தாலும் தனிப்பட்ட மகிழ்ச்சி இல்லையென்றால் வாழ்க்கை முழுமையானதாகிவிடாது என்பதுதான் படத்தின் அடிப்படை உணர்வு.

GV பிரகாஷ் குமார் இசை

படத்தின் Feel-Good தன்மைக்கு இசை முக்கியமான பங்களிப்பு செய்கிறது.

GV பிரகாஷ் குமார் பாடல்களிலும் பின்னணி இசையிலும் படத்தின் மனநிலையை அதிகப்படுத்த முயற்சி செய்திருக்கிறார்.

பாடல்கள் கதையை நிறுத்திவிட்டு தனியாக வருவது போல இல்லாமல், பெரும்பாலான இடங்களில் கதையின் உணர்வோடு பயணிக்கின்றன.

ஒளிப்பதிவு

நிமிஷ் ரவியின் ஒளிப்பதிவு படத்திற்கு ஒரு அழகான தோற்றத்தை கொடுக்கிறது.

குடும்பக் காட்சிகளின் warm visuals முதல் வெளிப்புற காட்சிகளின் அழகு வரை, படம் பார்க்க pleasant ஆக இருக்கிறது.

இது ஒரு action-heavy film அல்ல என்பதால், visual grandeur-ஐ விட கதாபாத்திரங்களின் உலகத்தை அழகாக காட்டுவதற்கே ஒளிப்பதிவு அதிகமாக பயன்படுகிறது.

எடிட்டிங்

நவீன் நூலியின் editing பெரும்பாலான இடங்களில் smooth ஆக இருக்கிறது.

ஆனால் இரண்டாம் பாதியில் சில காட்சிகள் குறைக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்ற உணர்வு வருகிறது.

படத்தின் runtime இன்னும் சற்று குறைந்திருந்தால், climax நோக்கி செல்லும் வேகம் அதிகரித்திருக்கும்.

கிளைமாக்ஸ்

கிளைமாக்ஸ் இந்தப் படத்தின் முக்கியமான பகுதிகளில் ஒன்று.

வழக்கமான commercial cinema போல எல்லாவற்றையும் ஒரே இடத்தில் சேர்த்து மிகப்பெரிய elevation கொடுக்காமல், கதாபாத்திரங்களின் பிரச்சனைகளுக்கு அவர்களுடைய மனநிலைக்கு ஏற்ற தீர்வை கொடுக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார் இயக்குநர்.

அதனால் climax ஒரு “mass moment” ஆக இல்லாமல், ஒரு “feel-good closure” ஆக இருக்கிறது.

படம் முடிந்த பிறகும் கதாபாத்திரங்களைப் பற்றி கொஞ்சம் யோசிக்க வைக்கும் தன்மை அதில் இருக்கிறது.

படத்தின் பலம்

சூர்யாவின் வித்தியாசமான நடிப்பு
மமிதா பைஜுவின் இயல்பான performance
சூர்யா – மமிதா chemistry
ராதிகாவின் அழுத்தமான கதாபாத்திரம்
குடும்பத்துடன் பார்க்கக்கூடிய அணுகுமுறை
வயது வித்தியாச காதலை நிதானமாக கையாள முயற்சித்திருப்பது
நல்ல நகைச்சுவை மற்றும் உணர்ச்சிக் காட்சிகள்
GV பிரகாஷின் இசை
அழகான visuals
வழக்கமான மாஸ் template-ஐ தவிர்த்திருக்கும் சூர்யா

படத்தின் பலவீனம்

இரண்டாம் பாதியில் வேகம் குறைகிறது
சில குடும்பக் காட்சிகள் தேவைக்கு அதிகமாக நீள்கின்றன
Ooty portion இன்னும் crisp ஆக இருந்திருக்கலாம்
சூர்யா – மமிதா உறவின் மையக்கதை சில நேரங்களில் பின்னுக்குத் தள்ளப்படுகிறது
சில துணைக் கதைகள் பிரதான கதையுடன் முழுமையாக ஒட்டாமல் தனியாகத் தெரிகின்றன

இறுதியாக…

விஸ்வநாதன் அண்ட் சன்ஸ் எல்லா ரசிகர்களையும் திருப்திப்படுத்தும் “சூர்யா மாஸ் படம்” கிடையாது.

அதற்கு பதிலாக, சூர்யா என்ற பெரிய நட்சத்திரத்தை ஒரு சாதாரண மனிதனாக பார்க்க வைக்கும் முயற்சி.

ஆக்ஷன் இல்லை என்று ஏமாற்றமடையும் ரசிகர்கள் இருக்கலாம். ஆனால் குடும்பத்துடன் அமர்ந்து ஒரு மென்மையான காதல், நகைச்சுவை, குடும்ப உணர்வு கலந்த படத்தை பார்க்க விரும்புபவர்களுக்கு இது நல்ல தேர்வாக இருக்கிறது.

முதல் பாதி மிகவும் அழகாக வேலை செய்கிறது. இரண்டாம் பாதியில் சில தடுமாற்றங்கள் இருந்தாலும், படத்தின் மொத்த உணர்வு பாதிக்கப்படவில்லை.

சூர்யாவின் நடிப்புக்காகவும், மமிதா பைஜுவின் performance-க்காகவும், குடும்பத்துடன் பார்க்கக்கூடிய Feel-Good அனுபவத்திற்காகவும் ஒரு முறை தியேட்டரில் பார்க்கலாம்.