விஷால் இயக்குநராக ஜெயித்தாரா? நடிகராக வழக்கம்போல் கவர்ந்தாரா?

விஷால் முதல் முறையாக இயக்குநராக களமிறங்கியிருப்பதால் மகுடம் படத்தின் மீது ஒரு எதிர்பார்ப்பு இருந்தது. அதுவும் ஒரே படத்தில் ஆக்‌ஷன், குடும்ப உணர்வு, பழிவாங்கல், கேங்ஸ்டர் பின்னணி, தந்தை–மகன் உறவு என நிறைய விஷயங்களை சேர்த்திருக்கிறார்கள்.

ஆனால் படம் பார்த்து முடித்த பிறகு தோன்றும் முதல் விஷயம் என்னவென்றால்,

இவ்வளவு விஷயங்களை படத்தில் வைத்திருக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லையே என்பதுதான்.

ஒரு நல்ல கதை இருந்திருக்கிறது. விஷாலும் அதை பெரிய அளவில் சொல்ல முயற்சி செய்திருக்கிறார். ஆனால் அந்தக் கதையை சுவாரஸ்யமான திரைக்கதையாக மாற்றுவதில் படம் பல இடங்களில் தடுமாறுகிறது.

கதை என்ன?

ஒரு காலத்தில் மிகப்பெரிய கேங்ஸ்டராக இருந்த லிங்கா என்ற கதாபாத்திரத்தை விஷால் நடிக்கிறார்.

அவருடைய வாழ்க்கையில் நடந்த சில விஷயங்களால் வன்முறையிலிருந்து விலகி அமைதியான வாழ்க்கை வாழ முயற்சி செய்கிறார்.

ஆனால் கடந்த காலம் அவரை விடுவதில்லை.

அதன்பிறகு அவருடைய குடும்பம், மகன், பழைய எதிரிகள் என பல விஷயங்கள் ஒன்றோடு ஒன்று சேர்ந்து மீண்டும் வன்முறை உலகுக்குள் அவரை இழுக்கின்றன.

இங்கேதான் படம் ஒரு சுவாரஸ்யமான கேள்வியை முன்வைக்கிறது.

ஒரு மனிதன் தன்னுடைய கடந்த காலத்திலிருந்து முழுமையாக தப்பிக்க முடியுமா?

இந்த ஐடியா நல்லதுதான்.

ஆனால் அந்த ஐடியாவை சுற்றி திரைக்கதை கட்டமைக்கப்பட்ட விதம்தான் பெரிய பிரச்சனை.

முதல் பாதி – ரொம்பவே மெதுவான தொடக்கம்

படத்தின் ஆரம்பம் பெரிய அளவில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவில்லை.

கதாபாத்திரங்களை அறிமுகப்படுத்துவதற்கே அதிக நேரம் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள்.

ஒரு பக்கம் விஷால் குடும்ப மனிதராக இருக்கிறார்.

இன்னொரு பக்கம் அவருடைய கடந்த காலத்தைப் பற்றிய தகவல்கள் வருகிறது.

அதற்கிடையில் காதல், குடும்பம், எதிரிகள் என்று நிறைய விஷயங்கள் வந்து போகின்றன.

ஆனால் இவை எதுவுமே ஆரம்பத்தில் நம்மை கதைக்குள் முழுமையாக இழுத்துச் செல்லவில்லை.

“அடுத்து என்ன நடக்கும்?” என்ற ஆர்வம் வருவதற்கு படம் கொஞ்சம் அதிக நேரம் எடுத்துக்கொள்கிறது.

இடைவேளைக்கு முன்பாக கதை வேகம் எடுக்கும் இடம் இருக்கிறது. அந்தப் பகுதி நன்றாக வேலை செய்கிறது.

ஆனால் அதுவரை பொறுமையாக உட்கார வேண்டிய நிலை இருக்கிறது.

மிகப்பெரிய பிரச்சனை – திரைக்கதை

இந்தப் படத்தின் முக்கியமான குறை திரைக்கதைதான்.

கதை மோசம் என்று சொல்ல முடியாது.

ஆனால் அந்தக் கதையை எப்படி சொல்ல வேண்டும் என்பதில் தெளிவு குறைவாக இருக்கிறது.

ஒரு காட்சியில் குடும்ப உணர்வு.

அடுத்த காட்சியில் கேங்ஸ்டர் உலகம்.

அதன்பிறகு ஆக்‌ஷன்.

அதற்கடுத்து காதல்.

மீண்டும் சென்டிமென்ட்.

இப்படி படம் பல திசைகளில் போகிறது.

இதனால் எந்த உணர்விலும் பார்வையாளர்கள் முழுமையாக ஒன்ற முடியவில்லை.

ஒரு நல்ல கதை இருந்தும், அதைச் சுற்றி தேவைக்கு அதிகமான விஷயங்களைச் சேர்த்ததால் படம் கனமாகிவிட்டது.

விஷால் – நடிகராக

விஷாலின் நடிப்பில் குறை சொல்ல முடியாத அளவுக்கு அர்ப்பணிப்பு இருக்கிறது.

குறிப்பாக ஆக்‌ஷன் காட்சிகளில் அவருடைய உடல் மொழியும், எனர்ஜியும் நன்றாக இருக்கிறது.

ஆனால் பிரச்சனை என்னவென்றால், அவர் நடித்திருக்கும் கதாபாத்திரத்திற்கு தேவையான நுணுக்கமான நடிப்பை விட, பல இடங்களில் “விஷால்” என்ற ஹீரோ இமேஜ் முன்னால் தெரிகிறது.

அதனால் கதாபாத்திரம் ஒரு சாதாரண மனிதனாகத் தெரிய வேண்டிய இடங்களில்கூட ஹீரோவாகவே தெரிகிறார்.

அதிலும் சில இடங்களில் கதாபாத்திரத்தின் மாற்றம் திடீரென்று நடப்பது போல இருக்கிறது.

அமைதியான மனிதராக இருந்து மீண்டும் வன்முறைக்குள் செல்கிறார் என்பதற்கான மனநிலை மாற்றத்தை இன்னும் அழுத்தமாக காட்டியிருக்க வேண்டும்.

இயக்குநர் விஷால் – இங்கேதான் சிக்கல்

நடிகராக இருந்து இயக்குநராக மாறுவது பெரிய விஷயம்.

அதிலும் தானே ஹீரோவாக நடித்து, தன்னுடைய காட்சிகளையும் தானே இயக்குவது இன்னும் கடினம்.

மகுடம் படத்தில் விஷால் இயக்குநராக முயற்சி செய்திருப்பது தெரிகிறது.

ஆனால் “எதை வலியுறுத்த வேண்டும், எதை விட்டுவிட வேண்டும்” என்ற முடிவெடுப்பதில் அனுபவக் குறைவு தெரிகிறது.

பெரிய ஆக்‌ஷன் காட்சிகள் வேண்டும்.

பெரிய வசனங்கள் வேண்டும்.

பெரிய சென்டிமென்ட் வேண்டும்.

ஹீரோவுக்கு மாஸ் காட்சிகள் வேண்டும்.

எல்லாவற்றையும் ஒரே படத்தில் கொடுக்க முயற்சி செய்திருக்கிறார்.

அதனால் படம் சில இடங்களில் “இயக்குநர் கதை சொல்லுகிறார்” என்பதைவிட “ஹீரோவுக்காக காட்சிகள் உருவாக்கப்படுகின்றன” என்ற உணர்வை கொடுக்கிறது.

தந்தை – மகன் உறவு

இது படத்தின் மைய உணர்வாக இருக்க வேண்டிய பகுதி.

ஆனால் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு இந்த உறவு மனதில் பதியவில்லை.

தந்தை தனது மகனை பாதுகாக்க நினைக்கிறார்.

மகனுக்கு தந்தையின் கடந்த காலம் தெரியாது.

இந்த இரண்டு கதாபாத்திரங்களுக்கிடையே நிறைய உணர்ச்சிகரமான காட்சிகளை உருவாக்கியிருக்கலாம்.

ஆனால் அந்த உறவை ஆழமாக கட்டமைப்பதற்கு பதிலாக, பல நேரங்களில் கதையை அடுத்த ஆக்‌ஷன் காட்சிக்கு கொண்டு செல்வதிலேயே கவனம் செலுத்தப்படுகிறது.

அதனால் கிளைமாக்ஸில் இந்த உறவுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கும்போது, அதற்கான emotional impact முழுமையாக வரவில்லை.

துஷாரா விஜயன்

துஷாரா விஜயனுக்கு கதையில் முக்கியமான இடம் இருக்கிறது.

அவருடைய நடிப்பு இயல்பாக இருக்கிறது.

ஆனால் கதாபாத்திரத்திற்கே போதுமான depth இல்லை.

அவருடைய கதாபாத்திரத்தை இன்னும் வலுவாக எழுதியிருக்கலாம்.

கதையின் முக்கியமான முடிவுகளில் அவருடைய பங்களிப்பு இருக்க வேண்டிய இடங்களில் கூட, பல நேரங்களில் அவர் கதையுடன் பயணிப்பவராக மட்டுமே தெரிகிறார்.

ஒரு நல்ல நடிகைக்கு இன்னும் நல்ல கதாபாத்திரம் கொடுத்திருக்கலாம்.

அஞ்சலி – பயன்படுத்தப்படாத திறமை

அஞ்சலியை படத்தில் பார்க்கும்போது, அவருடைய கதாபாத்திரம் இன்னும் முக்கியமாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம்.

ஆனால் கதையில் அவர் இருக்கும் அளவுக்கு அந்த கதாபாத்திரம் மனதில் பதியவில்லை.

அவருடைய திறமைக்கு ஏற்ற அளவுக்கு கதாபாத்திரத்தை பயன்படுத்தவில்லை என்பதுதான் இங்குள்ள பிரச்சனை.

ஆக்‌ஷன் காட்சிகள்

விஷால் ரசிகர்களுக்கு இந்தப் பகுதியில் சில விஷயங்கள் பிடிக்கும்.

சண்டைக் காட்சிகளில் எனர்ஜி இருக்கிறது.

ஹீரோ elevation-க்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்திருக்கிறார்கள்.

ஆனால் பிரச்சனை என்னவென்றால்,

அந்த ஆக்‌ஷன் காட்சிகள் கதையிலிருந்து இயல்பாக உருவாகாமல், ஹீரோவுக்கான மாஸ் காட்சிகளாக சில இடங்களில் தனியாகத் தெரிகின்றன.

சண்டை முடிந்ததும் கதை மீண்டும் அடுத்த சென்டிமென்ட் காட்சிக்கு செல்கிறது.

இதனால் ஆக்‌ஷன் காட்சிகளின் தாக்கமும் குறைகிறது.

வில்லன்கள் – இன்னும் வலுவாக இருந்திருக்க வேண்டும்

ஒரு கேங்ஸ்டர் கதையில் ஹீரோவை எதிர்க்கும் வில்லன் மிகவும் முக்கியம்.

ஆனால் மகுடம் படத்தில் எதிரிகள் உருவாக்கப்பட்ட விதம் அவ்வளவு வலுவாக இல்லை.

ஹீரோவை மிரட்டக்கூடிய அளவுக்கு அவர்களுடைய presence தொடர்ந்து உணரப்படவில்லை.

இதனால் ஹீரோ எதிரிகளை எதிர்கொள்ளும் போது பெரிய சவாலை சந்திக்கிறார் என்ற உணர்வு குறைகிறது.

வில்லன் பலவீனமாகிவிட்டால் ஹீரோவின் வெற்றியும் பெரியதாகத் தெரியாது.

இது படத்தின் முக்கியமான குறைகளில் ஒன்று.

படத்தின் வேகம்

படத்தின் runtime-ம் ஒரு பிரச்சனை.

சில காட்சிகள் கதையை முன்னேற்றாமல் அதே விஷயத்தைச் சுற்றியே செல்கின்றன.

ஒரு நல்ல எடிட்டர் இன்னும் கொஞ்சம் கடுமையாக கத்தரித்திருந்தால் படம் சுறுசுறுப்பாக இருந்திருக்கும்.

குறிப்பாக முதல் பாதியில் சில காட்சிகளை குறைத்திருக்கலாம்.

இரண்டு மணி நேரம் சொன்னால் சொல்ல வேண்டிய கதையை, அதைவிட நீளமாக சொல்ல முயற்சி செய்திருப்பது சோர்வை ஏற்படுத்துகிறது.

இசை – GV பிரகாஷ் குமார்

படத்தின் பின்னணி இசைதான் பல இடங்களில் காட்சிகளுக்கு தேவையான எனர்ஜியை கொடுக்கிறது.

GV பிரகாஷ் குமாரின் BGM ஆக்‌ஷன் காட்சிகளுக்கு உதவுகிறது.

சில இடங்களில் காட்சியைவிட இசைதான் அதிகமாக வேலை செய்கிறது என்று கூட சொல்லலாம்.

ஆனால் பாடல்கள் கதையின் வேகத்தை பாதிக்கும் இடங்களும் இருக்கின்றன.

VFX மற்றும் தொழில்நுட்பம்

படம் பெரிய அளவில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது.

ஆனால் சில visual effects காட்சிகளில் அந்த பிரம்மாண்டம் முழுமையாக வெளிப்படவில்லை.

சில காட்சிகள் செயற்கையாகத் தெரிகின்றன.

இன்றைய தமிழ் சினிமாவில் பார்வையாளர்கள் VFX தரத்தை எளிதாக கவனித்துவிடுகிறார்கள்.

அந்த அளவுக்கு சில காட்சிகள் இன்னும் சிறப்பாக செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் என்ன?

விஷாலின் முயற்சி.

ஒரு நடிகராக மட்டும் இருக்காமல், இயக்குநராகவும் களமிறங்கியிருக்கிறார்.

அதற்கான உழைப்பு படத்தில் தெரிகிறது.

ஆக்‌ஷன் காட்சிகளில் அவருடைய energy இருக்கிறது.

GV பிரகாஷின் பின்னணி இசை பல இடங்களில் படத்தை தூக்கி நிறுத்துகிறது.

சில emotion காட்சிகளும் நன்றாக வேலை செய்கின்றன.

படத்தின் மிகப்பெரிய குறைகள்

கதை பல இடங்களில் பழக்கமானதாகத் தெரிகிறது.
திரைக்கதை மிகவும் overstuffed.
முதல் பாதி மெதுவாக செல்கிறது.
கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகள் போதுமான ஆழத்தில் எழுதப்படவில்லை.
தந்தை–மகன் உறவு இன்னும் அழுத்தமாக இருந்திருக்க வேண்டும்.
வில்லன்கள் போதுமான வலிமையுடன் எழுதப்படவில்லை.
துஷாரா, அஞ்சலி போன்ற நடிகர்களுக்கு முழுமையான கதாபாத்திரங்கள் இல்லை.
சில ஆக்‌ஷன் காட்சிகள் கதையோடு ஒட்டாமல் ஹீரோ elevation-க்காக இருப்பது போல தெரிகிறது.
சில VFX காட்சிகள் செயற்கையாகத் தெரிகின்றன.
நீளமான runtime சோர்வை ஏற்படுத்துகிறது.
சென்டிமென்ட், ஆக்‌ஷன், காதல், கேங்ஸ்டர் என பல விஷயங்களை ஒரே நேரத்தில் சொல்ல முயற்சித்ததால் படத்தின் focus குறைந்துவிட்டது.
இயக்குநராக விஷால் “குறைவான காட்சிகளில் அதிகமான விஷயங்களை சொல்ல வேண்டும்” என்ற இடத்தில் இன்னும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.