சினிமா என்பது பொதுவாக பல நூறு கலைஞர்களும் தொழில்நுட்பக் கலைஞர்களும் இணைந்து உருவாக்கும் கூட்டுப் படைப்பு. ஆனால் அந்த வழக்கத்தை முற்றிலும் மாற்றி, ஒரு தனி மனிதர் கதாநாயகன் முதல் இயக்குநர், ஒளிப்பதிவு, எடிட்டிங், இசை, கிராபிக்ஸ் என 70-க்கும் மேற்பட்ட துறைகளையும் கவனித்து உருவாக்கியிருக்கும் முயற்சிதான் சங்ககிரி ராஜ்குமாரின் ‘ஒன்’. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலான உழைப்பில் உருவாகியுள்ள இந்தப் படம், முயற்சியின் அடிப்படையிலேயே தமிழ் சினிமாவில் கவனிக்க வேண்டிய படைப்பாக மாறுகிறது.
படத்தின் கதையில் நான்கு நண்பர்கள் தங்களுக்கென இருக்கும் திறமைக்காக ஒரு விருதைப் பெறச் செல்கிறார்கள். அந்தப் பயணத்தில் எதிர்பாராத விதமாக ஒரு ஆய்வுக்கூடத்திற்குள் செல்ல நேரிடுகிறது. அங்கு மனித குலத்தையே பாதிக்கக்கூடிய ஆபத்தான சம்பவம் உருவாகிறது. உலகம் அழிந்தாலும் பரவாயில்லை, தனக்கு மட்டும் பிரச்சனை வரக்கூடாது என்று நினைக்கும் ஒருபுறம்; அதைத் தடுக்க வேண்டும் என்று போராடும் மறுபுறம் என கதை நகர்கிறது. இதைச் சுற்றி வரும் சம்பவங்கள்தான் படத்தின் முக்கியமான திருப்பங்களாக அமைகின்றன.
சங்ககிரி ராஜ்குமாரின் மிகப்பெரிய சாதனை அவரது உழைப்புதான். ஒரே நபராக பல கதாபாத்திரங்களில் தோன்றுவதுடன், ஒரு திரைப்படத்தின் பின்னால் இயங்கும் பல்வேறு துறைகளையும் அவரே கையாண்டிருப்பது சாதாரண முயற்சி கிடையாது. குறிப்பாக வெவ்வேறு கதாபாத்திரங்களை தனித்தனியாக உணர வைக்கும் முயற்சி, பல காட்சிகளில் கிராபிக்ஸ் மற்றும் விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸ் பயன்படுத்தியிருக்கும் விதம் கவனம் ஈர்க்கிறது. நடிப்பில் சில இடங்களில் செயற்கைத்தன்மை தெரிந்தாலும், இத்தனை பொறுப்புகளையும் ஒரே நேரத்தில் ஏற்றுக்கொண்டு படத்தை உருவாக்கியிருப்பதை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளும்போது அவரது முயற்சியை நிச்சயம் பாராட்ட வேண்டும்.
திரைக்கதைதான் படத்தின் முக்கியமான பலவீனம். கான்செப்ட் மிகவும் சுவாரஸ்யமாக இருந்தாலும், கதையை இன்னும் கச்சிதமாகவும் சுவாரஸ்யமாகவும் கொண்டு சென்றிருக்கலாம் என்ற எண்ணம் சில இடங்களில் வருகிறது. கதாபாத்திரங்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சனைகளுக்கு இடையில் பார்வையாளர்களை தொடர்ந்து ஈடுபாட்டுடன் வைத்திருக்க வேண்டிய திரைக்கதை சில நேரங்களில் தடுமாறுகிறது. அதேநேரத்தில், லோ-பட்ஜெட் சூழலில் இவ்வளவு பெரிய அளவிலான காட்சிகளை உருவாக்க முயற்சித்திருப்பது படத்தின் தனித்துவம்.
தொழில்நுட்ப ரீதியாக, ‘தி ஒன்’ படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் விஷுவல் முயற்சிகள்தான். பல கதாபாத்திரங்களில் ஒரே நடிகரை காட்டுவதற்கான கிராபிக்ஸ், மினியேச்சர், விஷுவல் எஃபெக்ட்ஸ், ஆக்ஷன் காட்சிகள், ஒளிப்பதிவு, எடிட்டிங் மற்றும் பின்னணி இசை என ஒவ்வொரு துறையிலும் தனியாக உழைத்திருப்பது திரையில் தெரிகிறது. சில இடங்களில் பெரிய பட்ஜெட் படங்களின் தரத்தை எட்டவில்லை என்றாலும், குறைந்த வளங்களுக்குள் உருவாக்கப்பட்டிருப்பதை நினைத்துப் பார்க்கும்போது தொழில்நுட்ப முயற்சி பாராட்டுக்குரியது.
மொத்தத்தில், ‘தி ஒன்’ படத்தை அதன் கதையை மட்டும் வைத்து மதிப்பிடுவதைவிட, அது உருவான விதத்தையும் சேர்த்து பார்க்க வேண்டிய திரைப்படம். திரைக்கதையில் இன்னும் நிறைய மேம்பாடு தேவைப்பட்டாலும், தமிழ் சினிமாவில் இப்படியொரு முயற்சியை தனி மனிதராக முன்னெடுத்த சங்ககிரி ராஜ்குமாரின் தன்னம்பிக்கையும் சினிமா மீதான காதலும் படத்தை தனித்து நிற்க வைக்கிறது. வழக்கமான கமர்ஷியல் படத்தை எதிர்பார்க்காமல், “ஒரு மனிதனால் இவ்வளவு செய்ய முடியுமா?” என்ற ஆச்சரியத்துடன் படத்தைப் பார்க்கத் தயாராக இருப்பவர்களுக்கு ‘தி ஒன்’ ஒரு வித்தியாசமான அனுபவமாக இருக்கும்.
ரேட்டிங்: ⭐⭐⭐¼ / 5
தீர்ப்பு: கதை சொல்லும் முறையில் சில குறைகள் இருந்தாலும், உருவாக்கப்பட்ட விதத்தில் வியக்க வைக்கும் ஒரு தனி மனிதனின் சினிமா முயற்சி – ‘தி ஒன்’.