பிரசாந்த் நீல் வழங்க, கீர்த்தன் நாககௌடா இயக்கியிருக்கும் ‘418’, அமானுஷ்யம், உளவியல் சிக்கல்கள், மூடநம்பிக்கை ஆகியவற்றை இணைத்துச் சொல்ல முயற்சிக்கும் ஹாரர் திரில்லர். சுவாரஸ்யமான கதைக்களமும் சில திகிலான காட்சிகளும் இருந்தாலும், திரைக்கதையின் தடுமாற்றம் படத்தின் தாக்கத்தைக் குறைக்கிறது. <Cite refs={[“turn418053search0″,”turn418053search3”]}/>
கதை என்ன?
கர்நாடகாவின் கடலோரப் பகுதியில் அமைந்திருக்கும் மருத்துவக் கல்லூரி ஒன்றில், மாணவர்கள் தங்குவதற்காகப் பழைய கட்டிடம் விடுதியாக மாற்றப்படுகிறது. அந்தக் கட்டிடத்தில் 418 என்ற அறை மட்டும் பல ஆண்டுகளாக மூடப்பட்டிருக்கிறது. அந்த அறைக்குள் என்ன இருக்கிறது என்பதைத் தெரிந்துகொள்ள யாருக்கும் அனுமதி இல்லை.
விடுதியில் 417-வது அறையில் தங்கும் விவேக், ரோஹித் ஆகிய மாணவர்களின் வாழ்க்கையில் விசித்திரமான சம்பவங்கள் நடக்கத் தொடங்குகின்றன. விவேக்குக்குத் தோன்றும் மர்மமான காட்சிகளும், யாரோ தன்னைத் தொடர்ந்து வருவது போன்ற உணர்வும் அவனைப் பயமுறுத்துகின்றன. இந்த அனுபவங்களுக்குப் பின்னால் 418-வது அறைக்கும் தொடர்பு இருக்கிறதா என்ற கேள்வி எழுகிறது.
அந்த அறையின் ரகசியத்தைக் கண்டுபிடிக்க முயற்சிக்கும் மாணவர்கள், அதன் பின்னணியில் இருக்கும் அதிர்ச்சிகரமான கடந்தகாலத்தை எதிர்கொள்கிறார்கள். தேவிகா என்ற கதாபாத்திரத்தின் அறிமுகத்துக்குப் பிறகு கதை புதிய பரிமாணத்தை அடைகிறது. அந்த அறையின் மர்மம் என்ன, தேவிகாவுக்கும் அதற்கும் என்ன தொடர்பு என்பதுதான் படத்தின் மையம். <Cite refs={[“turn820463view0″,”turn820463view1”]}/>
திரைக்கதை & இயக்கம்
மருத்துவக் கல்லூரி, பழைய கட்டிடம், யாரும் நுழையக் கூடாத மர்ம அறை எனப் படத்தின் தொடக்கம் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது. குறிப்பாக, விடுதிக்குள் பெண்கள் நுழைய முடியாத அளவுக்கு விதிக்கப்பட்டிருக்கும் கட்டுப்பாடுகளும், பின்னணியில் நிலவும் அமானுஷ்யச் சூழலும் கதையின் மீதான எதிர்பார்ப்பை அதிகரிக்கின்றன.
ஆனால், அந்த எதிர்பார்ப்புக்கு ஏற்ற வேகத்தில் திரைக்கதை நகர்வதில்லை. முதல் பாதியில் கல்லூரி வாழ்க்கை, மாணவர்களுக்கிடையிலான மோதல்கள், விவேக்கின் விசித்திரமான அனுபவங்கள் எனக் கதை மெதுவாக நகர்கிறது. சில இடங்களில் திகில் உணர்வு உருவானாலும், தொடர்ந்து பார்வையாளர்களை இருக்கையின் நுனியில் அமர வைக்கும் அளவுக்கு பதற்றம் அதிகரிப்பதில்லை.
இரண்டாம் பாதியில் தேவிகாவின் பின்னணி வெளிப்படத் தொடங்கும்போது கதையின் மீது ஆர்வம் அதிகரிக்கிறது. யட்சகானம் போன்ற கர்நாடகக் கலைப் பின்னணி, அமானுஷ்ய நிகழ்வுகள், அறிவியல் மற்றும் உளவியல் சார்ந்த அம்சங்களை இணைக்க இயக்குநர் முயற்சித்திருக்கிறார். ஆனால், இத்தனை விஷயங்களையும் ஒரே கதைக்குள் கொண்டுவரும்போது அவற்றுக்கிடையிலான தொடர்பு இன்னும் தெளிவாக இருந்திருக்கலாம்.
குறிப்பாக, கிளைமாக்ஸில் பல கேள்விகளுக்கு அழுத்தமான பதில்கள் கிடைக்காததால், படம் எதைச் சொல்ல வருகிறது என்ற குழப்பம் ஏற்படுகிறது. வித்தியாசமான கதைக்கருவைக் கொண்டிருந்தும், அதை முழுமையான திகில் அனுபவமாக மாற்றுவதில் இயக்குநர் தடுமாறியிருக்கிறார்.
நடிப்பு
படத்தின் மிக முக்கியமான பலம் சைத்ரா ஆச்சாரின் நடிப்பு. தேவிகா கதாபாத்திரத்தில் அவர் வெளிப்படுத்தும் முகபாவனைகளும், உணர்ச்சிகரமான தருணங்களில் காட்டும் நடிப்பும் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. அந்தக் கதாபாத்திரத்தின் மனநிலையையும் அதன் பின்னணியில் இருக்கும் வலியையும் பார்வையாளர்களுக்குக் கடத்துவதில் அவர் சிறப்பாகச் செயல்பட்டிருக்கிறார்.
விவேக் கதாபாத்திரத்தில் வரும் சூர்யா ராஜ், பயம் மற்றும் மனக்குழப்பத்தில் சிக்கிக்கொள்ளும் மாணவனாகத் தனது பங்களிப்பைச் செய்திருக்கிறார். ரோஹித் கதாபாத்திரத்தில் வரும் சரண் லக்கராஜுவும் இயல்பான நடிப்பை வழங்குகிறார். சாயிஷாவாக வரும் ப்ரீத்தி பகடாலா குறைவான வாய்ப்பிலேயே கவனம் ஈர்க்கிறார்.
உளவியல் பேராசிரியராக வரும் ரமேஷ் இந்திரா, கதைக்கு நம்பகத்தன்மை சேர்க்கிறார். மற்ற துணைக் கதாபாத்திரங்களும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பணியை நிறைவேற்றியிருக்கின்றன. <Cite refs={[“turn820463view0″,”turn418053search7”]}/>
இசை & தொழில்நுட்பம்
ஹாரர் படங்களில் காட்சிகளைவிட ஒலியின் மூலம் உருவாக்கப்படும் பயம் பல நேரங்களில் அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். அந்த வகையில், ‘418’ படத்தின் ஒலி வடிவமைப்பும் பின்னணி இசையும் குறிப்பிடத்தக்க பலம்.
வெங்க்கி ஜி.ஜியின் பின்னணி இசை, மர்மமான சூழலை வலுப்படுத்துகிறது. குறிப்பாக, அமைதியான தருணங்களில் திடீரென ஒலிக்கும் சத்தங்களும், கதாபாத்திரங்களைச் சுற்றி உருவாக்கப்படும் ஒலி அடுக்குகளும் சில காட்சிகளில் திகில் உணர்வை ஏற்படுத்துகின்றன.
ஒளிப்பதிவாளர் தினேஷ் திவாகரனின் பங்களிப்பும் படத்தின் இருண்ட சூழலுக்கு ஏற்ற வகையில் அமைந்திருக்கிறது. பழைய கட்டிடத்தின் தோற்றமும், கதாபாத்திரங்கள் உரையாடும் காட்சிகளின் காட்சியமைப்பும் படத்தின் மர்மத் தன்மையை அதிகரிக்கின்றன. படத்தொகுப்பாளர் அகுல் அவினாஷ், குறிப்பாக முதல் பாதியில், இன்னும் கச்சிதமாகப் படத்தைச் செதுக்கியிருக்கலாம். படத்தின் நீளத்தையும் குறைத்திருந்தால், கதை இன்னும் விறுவிறுப்பாக அமைந்திருக்கும். <Cite refs={[“turn418053search5″,”turn418053search9”]}/>
படத்தின் நிறை, குறைகள்
படத்தின் பலம்
- சுவாரஸ்யமான 418-வது அறையின் மர்மம்.
- தேவிகாவாக சைத்ரா ஆச்சாரின் கவனிக்கத்தக்க நடிப்பு.
- திகில் உணர்வை உருவாக்கும் பின்னணி இசை மற்றும் ஒலி வடிவமைப்பு.
- இரண்டாம் பாதியில் வெளிப்படும் கதையின் பின்னணி.
படத்தின் பலவீனம்
- மெதுவாக நகரும் திரைக்கதை.
- எதிர்பார்த்த அளவுக்குத் திகில் காட்சிகள் இல்லாதது.
- பல்வேறு அம்சங்களை இணைப்பதில் ஏற்படும் தடுமாற்றம்.
- தெளிவான முடிவைத் தராத கிளைமாக்ஸ்.
- நீளத்தைக் குறைத்திருக்க வேண்டிய அவசியம்.
இறுதித் தீர்ப்பு
‘418’ படத்துக்கு ஒரு சுவாரஸ்யமான கதைக்கரு இருக்கிறது. மர்மமான அறை, அதன் பின்னணியில் இருக்கும் அமானுஷ்யம், தேவிகாவின் வாழ்க்கை எனப் பல அம்சங்கள் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. ஆனால், அவற்றை ஒருங்கிணைத்து வலுவான திரைக்கதையாக மாற்றுவதில் இயக்குநர் முழுமையாக வெற்றிபெறவில்லை.
சைத்ரா ஆச்சாரின் நடிப்பும் பின்னணி இசையும் ஒளிப்பதிவும் படத்தைக் காப்பாற்றும் அம்சங்களாக இருக்கின்றன. இருப்பினும், திகில் படத்துக்குத் தேவையான தொடர்ச்சியான பதற்றமும், இறுதியில் மனதில் நிற்கும் திருப்தியான முடிவும் கிடைக்காதது ஏமாற்றமளிக்கிறது.
தீர்ப்பு: நல்ல கதைக்கரு இருந்தும், திரைக்கதையில் தடுமாறும் சராசரி திகில் திரில்லர்.