பழைய காதலின் காயமும்… புதிய காதலின் மருந்தும்!
காதல் முடிந்துவிட்டதாக நினைத்தவனின் வாழ்க்கையில் காதல் மீண்டும் வந்தால்?
காதல் என்பது எல்லோருக்கும் ஒரே மாதிரியான அனுபவம் அல்ல. சிலருக்கு அது வாழ்க்கையை அழகாக்கும் நினைவாக இருக்கும். சிலருக்கு மறக்க முடியாத காயமாக இருக்கும். அந்தக் காயத்துடன் வாழ்க்கையை நகர்த்திக் கொண்டிருக்கும் ஒருவனின் வாழ்க்கையில், எதிர்பாராத விதமாக மீண்டும் காதல் நுழைந்தால் என்ன நடக்கும்? புதிய காதலை ஏற்றுக்கொள்ள முடியுமா? பழைய காதலின் நினைவுகளை முழுமையாகக் கடந்து செல்ல முடியுமா? இந்தக் கேள்விகளை மையமாக வைத்து உருவாகியிருக்கும் காதல் திரைப்படம்தான் ‘ஒன்ஸ் மோர்’.
அறிமுக இயக்குநர் விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்த் இயக்கத்தில், அர்ஜுன் தாஸ், அதிதி ஷங்கர், சோனா ஒலிக்கல் உள்ளிட்டோர் நடித்துள்ள இப்படத்தை யுவராஜ் கணேசன் தயாரித்துள்ளார். காதல், பிரிவு, இரண்டாவது வாய்ப்பு மற்றும் மனதின் காயங்களில் இருந்து மீண்டு வருதல் ஆகிய உணர்வுகளை மென்மையாகச் சொல்ல முயற்சிக்கும் படம் இது.
கதை என்ன?
கல்லூரி காலத்தில் ஏற்பட்ட காதல் தோல்வியால் மிகப்பெரிய மன உளைச்சலுக்கு ஆளாகிறார் ரகுவரன். அந்தக் காதலின் நினைவுகளிலிருந்து வெளியே வர முடியாமல், காதல் என்றாலே வெறுக்கும் மனநிலைக்குச் சென்றுவிடுகிறார்.
காலம் கடந்த பிறகு, வாழ்க்கையை ஏதோ ஒரு வழியில் நகர்த்திக் கொண்டிருக்கும் ரகுவரனின் வாழ்க்கையில் அஞ்சலி நுழைகிறார். துறுதுறுப்பும் தன்னம்பிக்கையும் கொண்ட அஞ்சலி, ரகுவரனை ஒருதலையாகக் காதலிப்பதோடு மட்டும் நிற்காமல், அவரது மனதில் இருக்கும் காயத்தையும் புரிந்துகொண்டு அவரை மீண்டும் வாழ்க்கையின் மீது நம்பிக்கை கொள்ள வைக்க முயற்சிக்கிறார்.
ஒருகட்டத்தில் அஞ்சலியின் காதலை ஏற்றுக்கொள்ளத் தொடங்கும் ரகுவரனின் வாழ்க்கையில், அவரது பழைய காதலி இந்திரா மீண்டும் வருகிறார். பழைய காதல் ஏன் தோல்வியடைந்தது? அந்தப் பிரிவுக்குப் பின்னால் இருந்த உண்மை என்ன? புதிய காதலுக்கும் பழைய காதலுக்கும் நடுவில் ரகுவரன் எடுக்கும் முடிவு என்ன? என்பதே ‘ஒன்ஸ் மோர்’ படத்தின் மீதிக்கதை.
அர்ஜுன் தாஸ் – வழக்கமான இமேஜை உடைத்த நடிப்பு
அர்ஜுன் தாஸ் என்றாலே ரசிகர்களுக்கு முதலில் நினைவுக்கு வருவது அவரது தனித்துவமான குரலும் வில்லத்தனமான திரைத் தோற்றமும்தான். ஆனால், இந்தப் படத்தில் அந்த இமேஜிலிருந்து முற்றிலும் விலகி, காதல் தோல்வியால் உள்ளுக்குள் உடைந்துபோன ஒரு மனிதராக நடித்திருக்கிறார்.
கதாபாத்திரத்தின் வலியை வசனங்களால் அதிகமாக வெளிப்படுத்தாமல், முகபாவனைகள் மற்றும் அமைதியின் மூலமாகக் கடத்த முயற்சித்திருக்கிறார். குறிப்பாக, பழைய காதலின் நினைவுகள் மீண்டும் அவரைத் தாக்கும் தருணங்களிலும், புதிய வாழ்க்கையை ஏற்றுக்கொள்ள முயற்சிக்கும் காட்சிகளிலும் அவரது நடிப்பு கவனம் பெறுகிறது.
ஆனால், கதாபாத்திரத்தின் உணர்ச்சி பயணத்தை இன்னும் ஆழமாக எழுதியிருந்தால் அர்ஜுன் தாஸின் நடிப்புத் திறமையை இன்னும் சிறப்பாகப் பயன்படுத்தியிருக்க முடியும்.
படத்தின் பெரிய பலம் – அதிதி ஷங்கர்
படம் முழுவதும் அதிகப்படியான உயிரோட்டத்துடன் பயணிப்பவர் அதிதி ஷங்கர். சோகத்தில் மூழ்கியிருக்கும் ரகுவரனுக்கு நேர்மாறான ஒரு கதாபாத்திரமாக அஞ்சலி வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கிறார்.
அந்தக் கதாபாத்திரத்திற்குத் தேவையான துறுதுறுப்பு, புன்னகை, காதலில் இருக்கும் உறுதி மற்றும் இயல்பான குறும்பு ஆகியவற்றை அதிதி ஷங்கர் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். அர்ஜுன் தாஸின் அமைதியான, சோகமான நடிப்புக்கும் அதிதியின் கலகலப்பான திரைத் தோற்றத்திற்கும் இடையிலான வேறுபாடுதான் பல காட்சிகளுக்கு சுவாரஸ்யம் சேர்க்கிறது.
குறிப்பாக, காதலை வெளிப்படுத்தும் காட்சிகளில் அதிதியின் நடிப்பு செயற்கையாகத் தெரியாமல் இயல்பாக அமைந்துள்ளது. படத்தின் பல இடங்களில் வேகம் குறையும் போதும், தனது ஸ்கிரீன் பிரெசென்ஸால் அந்த இடங்களைத் தாங்கிச் செல்ல முயற்சிக்கிறார்.
சோனா ஒலிக்கல் – குறுகிய வாய்ப்பிலும் கவனம் ஈர்க்கிறார்
ரகுவரனின் கடந்த கால காதலியாக வரும் சோனா ஒலிக்கல், கதையின் முக்கியமான திருப்பத்திற்கு காரணமான கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கிறார். அவருக்குக் கிடைத்திருக்கும் காட்சிகளில் கவனம் ஈர்க்கிறார்.
ஆனால், அவரது கதாபாத்திரத்தையும் ரகுவரனுடனான கடந்த கால உறவையும் இன்னும் தெளிவாகவும் ஆழமாகவும் சொல்லியிருக்கலாம் என்ற எண்ணம் ஏற்படுகிறது. குறிப்பாக அந்த உறவின் பிரிவுக்குப் பின்னால் இருக்கும் உணர்ச்சியை பார்வையாளர்கள் முழுமையாக உணரக்கூடிய அளவுக்கு திரைக்கதை வலுவாக அமைந்திருந்தால், இரண்டாம் பாதியின் தாக்கம் இன்னும் அதிகரித்திருக்கும்.
மற்ற நடிகர்களும் தங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்களுக்கு தேவையான பங்களிப்பைச் செய்திருக்கிறார்கள்.
இயக்குநர் விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்தின் முயற்சி
வழக்கமான காதல் படங்களில் வரும் பெரிய ஹீரோயிசம், சண்டைக் காட்சிகள் அல்லது செயற்கையான கிளைமாக்ஸ் திருப்பங்களை நம்பாமல், உறவுகளுக்குள் இருக்கும் உணர்ச்சிகளின் மூலம் கதையை நகர்த்த முயற்சித்திருக்கிறார் இயக்குநர் விக்னேஷ் ஸ்ரீகாந்த்.
பிரிவுக்குப் பிறகு மீண்டும் காதலிக்க முடியுமா? பழைய நினைவுகளை முழுமையாக அழிக்க முடியுமா? புதிய உறவுக்குள் நுழையும் முன் பழைய காயங்களுக்கு ஒரு முடிவு தேவைதானா? போன்ற கேள்விகளை படம் முன்வைக்கிறது.
இந்தக் கருவில் நல்ல உணர்ச்சிப்பூர்வமான காதல் படத்திற்கான வாய்ப்பு இருந்தது. குறிப்பாக, இரண்டாவது வாய்ப்பு மற்றும் மனரீதியான மீட்பு என்ற அம்சங்கள் இன்றைய தலைமுறை காதல் கதைகளுக்கு ஏற்றவையாகவும் இருக்கின்றன.
ஆனால், அந்தக் கருவை திரைக்கதையாக மாற்றும்போது இன்னும் வலுவான சம்பவங்கள் தேவைப்பட்டிருக்கிறது. படம் பல இடங்களில் உணர்வுகளையும் உரையாடல்களையும் நம்பியே நகர்வதால், திரைக்கதையின் வேகம் குறைகிறது.
முதல் பாதி எப்படி?
முதல் பாதியில் ரகுவரனின் மனநிலையையும், அவரது வாழ்க்கைக்குள் அஞ்சலி நுழைவதையும் மையமாக வைத்து படம் நகர்கிறது. அர்ஜுன் தாஸ் – அதிதி ஷங்கர் இடையிலான சந்திப்புகள் மற்றும் காதல் வளர்ச்சி சில இடங்களில் ரசிக்க வைக்கின்றன.
ஆனால், கதை எந்தத் திசையை நோக்கிச் செல்கிறது என்பது புரிந்த பிறகு, சில காட்சிகள் தேவைக்கு அதிகமாக நீளமாக இருப்பது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. இன்னும் கொஞ்சம் கச்சிதமாக எடிட் செய்திருந்தால் முதல் பாதி சுவாரஸ்யமாக இருந்திருக்கும்.
இரண்டாம் பாதி – எதிர்பார்ப்பும்… ஏமாற்றமும்
பழைய காதல் மீண்டும் கதைக்குள் நுழையும் தருணத்தில் இருந்து இரண்டாம் பாதி பெரிய அளவில் உயர வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு உருவாகிறது. ஆனால், அந்த எதிர்பார்ப்புக்கு ஏற்ப திரைக்கதை தொடர்ந்து பரபரப்பாக நகரவில்லை.
கதையின் மைய மோதல் இன்னும் வலுவாக அமைந்திருக்க வேண்டிய இடத்தில், சில சம்பவங்கள் எளிதாகக் கடந்து செல்கின்றன. குறிப்பாக கிளைமாக்ஸை நோக்கிய பயணத்தில் உணர்ச்சியின் தாக்கத்தை அதிகரிக்க இயக்குநருக்கு நல்ல வாய்ப்பு இருந்தும், அது முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படவில்லை.
இருப்பினும், படம் சொல்ல முயற்சிக்கும் உணர்வு நேர்மையானதாக இருப்பதால், காதல் கதைகளை மெதுவாக ரசிக்கும் ரசிகர்களுக்கு சில காட்சிகள் பிடிக்கக்கூடும்.
ஹேஷம் அப்துல் வஹாபின் இசை – காதல் உணர்வுக்கு அழகான துணை
படத்தின் உணர்ச்சிப் பின்னணிக்கு இசையமைப்பாளர் ஹேஷம் அப்துல் வஹாப் நல்ல துணையாக இருக்கிறார். பாடல்களும் பின்னணி இசையும் காதல் காட்சிகளின் மனநிலைக்கு ஏற்றவாறு அமைந்துள்ளன.
குறிப்பாக இசை சில உணர்ச்சிப்பூர்வமான காட்சிகளின் தாக்கத்தை அதிகரிக்கிறது. பெரிய அளவில் சத்தமிடாமல், கதையின் மென்மையான தன்மையைப் பாதுகாக்கும் வகையில் பின்னணி இசை பயன்படுத்தப்பட்டிருப்பது சிறப்பு.
ஒளிப்பதிவு மற்றும் தொழில்நுட்பம்
அரவிந்த் விஸ்வநாதனின் ஒளிப்பதிவு, படத்தின் காதல் மற்றும் மென்மையான உணர்ச்சிகளை அழகாகப் பதிவு செய்கிறது. குறிப்பாக காதல் காட்சிகளுக்கும் பாடல் காட்சிகளுக்கும் ஏற்ற காட்சியமைப்பு உள்ளது.
ஆனால், சில இடங்களில் கேமரா கையாளுதல் மற்றும் எடிட்டிங் காரணமாக படத்தின் ஓட்டம் சீராக இல்லாத உணர்வு ஏற்படுகிறது. திரைக்கதை ஏற்கனவே மெதுவாக நகரும் நிலையில், தொழில்நுட்ப ரீதியாக இன்னும் கச்சிதமான வடிவமைப்பு இருந்திருந்தால் படம் பார்வையாளர்களை அதிகமாக ஈர்த்திருக்கும்.
பிளஸ்
- அர்ஜுன் தாஸின் வித்தியாசமான முயற்சியும் இயல்பான நடிப்பும்
- அதிதி ஷங்கரின் துறுதுறுப்பான, கவர்ச்சிகரமான நடிப்பு
- அர்ஜுன் தாஸ் – அதிதி ஷங்கர் இடையிலான கெமிஸ்ட்ரி
- ஹேஷம் அப்துல் வஹாபின் இசை
- காதல், பிரிவு, இரண்டாவது வாய்ப்பு என்ற உணர்ச்சிப்பூர்வமான கரு
மைனஸ்
- சில இடங்களில் மிகவும் மெதுவாக நகரும் திரைக்கதை
- வலுவான கருவுக்கு இணையான சம்பவங்கள் இல்லாதது
- பழைய காதல் தொடர்பான பின்னணி இன்னும் ஆழமாக இருந்திருக்கலாம்
- இரண்டாம் பாதியில் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு தாக்கம் இல்லை
- இன்னும் கச்சிதமான எடிட்டிங் படத்திற்கு உதவியிருக்கும்
மொத்தத்தில்…
‘ஒன்ஸ் மோர்’ பெரிய திருப்பங்களோ, பிரம்மாண்டமான சம்பவங்களோ இல்லாமல், காதல் தோல்வியால் உடைந்துபோன ஒருவன் மீண்டும் காதலை ஏற்றுக்கொள்ளும் பயணத்தைச் சொல்ல முயற்சிக்கும் மென்மையான காதல் திரைப்படம்.
படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதிதி ஷங்கரின் உற்சாகமான நடிப்பும், அர்ஜுன் தாஸின் வித்தியாசமான முயற்சியும், ஹேஷம் அப்துல் வஹாபின் இசையும். அதே நேரத்தில், திரைக்கதை இன்னும் இறுக்கமாகவும், இரண்டாம் பாதி இன்னும் உணர்ச்சிகரமாகவும் அமைந்திருந்தால் ‘ஒன்ஸ் மோர்’ இன்னும் சிறந்த காதல் அனுபவமாக மாறியிருக்கும்.
பெரிய எதிர்பார்ப்புகளுடன் செல்லாமல், மென்மையான காதல் கதையை ரசிக்க விரும்புபவர்களுக்கு ‘ஒன்ஸ் மோர்’ ஒருமுறை பார்க்கலாம். ஆனால், இந்தக் காதல் கதையை “ஒன்ஸ் மோர்” பார்க்கும் அளவுக்கு மனதில் பதிய வைக்கும் வலுவான திரைக்கதை இதில் இல்லை.