‘வங்காள விரிகுடா’ திரைப்படம் கடற்கரை வாழ்க்கை, அதனைச் சுற்றிய மனித உறவுகள் மற்றும் அவர்களின் வாழ்வியல் போராட்டங்களை மையமாக வைத்து உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சீரியஸ் டோன் கொண்ட படம். அதீத கமர்ஷியல் அம்சங்களை தவிர்த்து, நிஜத்தன்மையை பிரதானமாகக் கொண்டு கதை நகர்கிறது. ஆரம்பத்திலேயே கதையின் சூழல் தெளிவாக அமைக்கப்பட்டு, பார்வையாளரை அந்த உலகுக்குள் மெதுவாக இழுத்துச் செல்கிறது.
திரைக்கதையின் முதல் பாதி சற்று மெதுவாக செல்கிறது. கதாபாத்திரங்களை அறிமுகப்படுத்தவும், அவர்களின் மனநிலையை புரிய வைக்கவும் இயக்குநர் நேரம் எடுத்துக் கொண்டிருப்பது இங்கே தெரிகிறது. இதனால் சிலருக்கு சலிப்பு ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. ஆனால் இடைவேளைக்குப் பிறகு கதை வேகம் எடுத்து, மையக் konfllict தெளிவாக முன்வைக்கப்படுகிறது. இரண்டாம் பாதியில் சம்பவங்கள் தொடர்ச்சியாக நடைபெறுவதால், படம் கவனம் ஈர்க்கிறது.
நடிப்பு方面ில் முக்கிய கதாபாத்திரங்கள் இயல்பான நடிப்பை வழங்கியுள்ளனர். எந்தவிதமான மிகைப்படுத்தலும் இல்லாமல், சாதாரண மனிதர்களைப் போலவே நடந்து கொண்டிருப்பது படத்திற்கு நம்பகத்தன்மை சேர்க்கிறது. துணைக் கதாபாத்திரங்களும் கதைக்கு தேவையான அளவுக்கு பங்களிப்பு வழங்கியுள்ளனர். குறிப்பாக உணர்ச்சிப் பூர்வமான காட்சிகளில் நடிகர்களின் முகபாவனைகள் நன்றாக வேலை செய்கின்றன.
ஒளிப்பதிவு படத்தின் முக்கிய பலங்களில் ஒன்று. கடற்கரை, கடல், கிராமப்புற காட்சிகள் அழகாகவும் நிஜமாகவும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்த காட்சிகள் கதையின் மனநிலைக்கு பொருத்தமாக அமைந்துள்ளன. இசை மற்றும் பின்னணி இசை அளவோடு பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது; பாடல்கள் கதையின் ஓட்டத்தை அதிகம் தடை செய்யாமல் வருகின்றன. சில காட்சிகளில் பின்னணி இசை உணர்ச்சிகளை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது.
எடிட்டிங் சில இடங்களில் இன்னும் இறுக்கமாக இருந்திருக்கலாம். குறிப்பாக முதல் பாதியில் தேவையற்ற நீளத்தை குறைத்திருந்தால், படம் இன்னும் சுறுசுறுப்பாக இருந்திருக்கும். வசனங்கள் எளிமையாகவும், கதைக்கு ஏற்ற வகையிலும் எழுதப்பட்டுள்ளன; பெரிய punch dialogues இல்லாவிட்டாலும், சூழ்நிலைக்கு பொருத்தமான உரையாடல்கள் உள்ளன.
மொத்தத்தில், ‘வங்காள விரிகுடா’ ஒரு மசாலா பொழுதுபோக்கு படம் அல்ல. அமைதியான, யதார்த்தத்தை நம்பிய சினிமாவை விரும்பும் பார்வையாளர்களுக்கான படம். சில குறைகள் இருந்தாலும், கதையின் நேர்மை மற்றும் காட்சிப்படுத்தல் இதனை ஒரு முறை பார்க்கத் தகுந்த படமாக மாற்றுகிறது.